Süleyman Özışık'la ettiğimiz büyük yemin!

5 Mayıs 2000... İnternethaber'in doğum günü... 17 yıl geçti... 17 yılda yazdıklarımız, tarihe yalan olarak geçmedi çok şükür.

Hadi Özışık hadi.ozisik@internethaber.com

İki kişi ile başladık...
Ben ve Süleyman Özışık.
İki bilgisayardı sermayemiz...
Bir de telefon...
O ses var ya...
İnternet'e her bağlandığımızda çıkan o ses... 
O sesle birlikte yıllarca... 

İnternethaber'in temeline ilk harcı attığımızda, Facebook, Twitter, Instagram yoktu. Gazetelerin resmi web siteleri dünün haberleriyle doluydu. "Sondakika" haberleri ile henüz kimse tanışmamıştı. Wifi nedir bilmiyorduk, akılsız cep telefonları ile sefa sürüyorduk. 

Önce, tarafsız, yalansız, dosdoğru yayıncılık yapacağımızı konuştuk Süleyman'la. Yıkılmayacağımıza dair söz verdik. Sonradan aynaya baktığımızda, yüzümüze her türlü çirkinliğin yansımaması için daima dikkatli olduk. Her ne olursa olsun, pisliğin, çirkinliğin, yolsuzluğun, bir parçası olmayacağımıza, birbirimizi şahit göstererek, Allah'ın huzurunda yemin ettik.

AK Parti kurulmamıştı 2000 yılında.
ANASOL-M hükümeti vardı Bülent Ecevit, Mesut Yılmaz ve Devlet Bahçeli'den kurulu. Yokluk vardı, yoksulluk vardı, yolsuzluk vardı. Burun direklerimizi sızlatan pis kokular vardı. Krizler, intiharlar... hastane kuyruklarında ölümler ve kapkaranlık bir gelecek... 

Türkiye kurtulsun diye...
Bakan ithali bile vardı İnternethaber'in doğduğu yılda...

17 yıl boyunca, önyargıyı kapımızdan içeri sokmadık. 
Türkiye'nin toz duman olduğu yıllarda, görünmez olan gerçekleri 17 yıl boyunca gören taraf olduk. Türkiye'nin, geleceksiz ve sıfır siyasilerin elinde çöplüğe dönüştüğü 2000 yılının 5 Mayıs'nda bir karar verdik. Ya sonuna kadar sessiz kalıp pısırık bir yayıncılık yapacaktık, ya da avazımız çıktığı kadar bağırıp, ülkeyi kirletenlerin karşısında duracaktık.

Rabbime hamdolsun!
Kir çanağından beslenmedik.
Başarıya varış için... 
Kendimizi pisliğin dışında tuttuk, tutuyoruz.
Türlü zorluklara rağmen yaşıyoruz ve rahatsız değiliz. 

17 yılda, aldığımız yolu sizinle katettik.
Bizi birbirimize bağlayan güç, inanmaktan başka bir şey değildi.
Başaracağımıza inanmıştık.
Siz de bize inandınız
Yalnız bırakmadınız...
Uzakta, en uzakta olduğunuz halde her daim yanımımızdaydınız.

Yanımızdasınız hâlâ...
Hatalarımızla...
Sevaplarımızla...

Bizi yıllardır Türkiye'nin dalgalarına tutulmuş bir sandalda yol alıyoruz. Bizi dalgalara terk etmediniz. Bizi yalnız bırakmadınız. Bizi dirençsiz bırakmadınız. Belki kızdınız, belki öfke duydunuz ama arkanızı dönüp gitmediniz...

İyi ki varsınız!
İyi ki varız!
Nice yıllara dostlar...
Nice yıllara...